Η κατάσταση της υγείας των μεταναστών και μειονοτήτων

Από Greece Wiki

Η γνώση μας γύρω από το επίπεδο και τα προβλήματα υγείας των μεταναστών στην Ελλάδα είναι πολύ περιορισμένη καθώς οι επιδημιολογικές μελέτες σε αυτό τον πληθυσμό είναι ελάχιστες.

Οι Tatsioni κ.α.(2001) μελέτησαν βιοψίες χειρουργικού υλικού από επεμβάσεις σκωληκοειδίτιδας την περίοδο 1994-99 σε έξι νοσοκομεία στην περιφέρεια Ηπείρου, κοντά στα αλβανικά σύνορα. Βρέθηκε ότι οι Αλβανοί μετανάστες στην Ελλάδα αντιμετωπίζουν υψηλό ρίσκο για αρνητική σκωληκοειδίτιδα, γεγονός που οι συγγραφείς ερμηνεύουν με βάση τις κοινωνικο-οικονομικές, πολιτισμικές και γλωσσικές παραμέτρους που υπογραμμίζουν τις ανισότητες στην υγεία, καθώς και την υψηλή κινητικότητα του πληθυσμού αυτού.

Οι Nikolopoulos κ.α. (2005) εκτιμούν το ποσοστό και τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά των φορέων του ιού HIV μεταναστών που έχουν αναφερθεί στην Ελλάδα. Άτομα προερχόμενα από χώρες εκτός Ελλάδας αντιπροσωπεύουν το 11,9% του συνόλου των περιπτώσεων HIV που έχουν αναφερεθεί κατά την περίοδο 1989-2003 (Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων). Από τους 749 μετανάστες φορείς του ιού, 439 ήταν άντρες και 303 γυναίκες, ενώ για 7 άτομα δεν είχε καταγραφεί φύλο. Η κατανομή αυτή σκιαγραφεί μια διαφορετική εικόνα από αυτή που παρατηρείται στην περίπτωση των Ελλήνων επίσης και σε ότι αφορά τον τρόπο μετάδοσής, που είναι η ετεροσεξουαλική επαφή για την πλειοψηφία των μεταναστών.

Αποτελέσματα άλλων ερευνών (Kanavaki et al., 2007; Kanavaki et al., 2005; Konstantinidis et al., 2000; Peonidis et al., 1995) δείχνουν μια στατιστικά σημαντική ανοδική τάση του ποσοστού των μεταναστών στο σύνολο των ασθενών με φυματίωση.

Επίσης, η περιορισμένη έρευνα γύρω από το επίπεδο υγείας των Ρομά αναδεικνύει πολύ υψηλά ποσοστά ηπατίτιδας Α και Β σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό (Zacharakis et al.,2007; Dritsas et al, 1996; Nikolaou et al., 1995).

Η Emke-Poulopoulos (2001) αναφέρεται στις συνέπειες της διακίνησης ανθρώπων (trafficking) για σεξουαλική εκμετάλλευση όσον αφορά τόσο τη φυσική όσο και την ψυχική υγεία των θυμάτων, όπως π.χ. ψυχολογικά τραύματα, αυξημένος κίνδυνος πρώιμης εγκυμοσύνης, HIV/AIDS και άλλα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα (τριχομονάδωση, χλαμύδια, γονόρροια, σύφιλη).

Άλλοι παράγοντες ρίσκου σχετίζονται με τους τύπους και τις συνθήκες εργασίας: ο ημερήσιος τύπος τα τελευταία χρόνια έχει αναφερθεί σε ‘εργατικά ατυχήματα’ μεταναστών. Σύμφωνα με στοιχεία της Επιθεώρησης Εργασίας του Υπουργείου Απασχόλησης, ο αριθμός των μεταναστών που πεθαίνει σε εργατικά ατυχήματα στις κατασκευές και τη μεταποίηση αυξήθηκε από 20 το 2000 σε 39 το 2001 και σε 40 το 2002, κυρίως λόγω της φύσης των εργασιών που κάνουν οι μετανάστες, τα περιορισμένα μέτρα ασφαλείας από την πλευρά των εργοδοτών και τη χαμηλή ειδίκευση των μεταναστών εργατών στις συγκεκριμένες εργασίες (Ελευθεροτυπία, 18.01.04). Σύμφωνα με στοιχεία του ΙΚΑ για το 2005, αντιστοιχούν περίπου 7 ατυχήματα ανά 1000 εργαζόμενους (όπως αυτά καταγράφονται από τις στατιστικές του οργανισμού). Η συχνότητα των ατυχημάτων σε αλλοδαπούς εργαζόμενους (καταγωγής εκτός Ε.Ε.) είναι μεγαλύτερη καθώς καταγράφησαν 11 ατυχήματα ανά 1000 αλλοδαπούς εργαζομένους.

Στο επίπεδο της έρευνας, υπάρχει ανάγκη για στοχευμένες μελέτες, ιατρικές αλλά και κοινωνικές, ώστε να καλυφθεί το παρόν κενό στη γνώση σχετικά με τα ζητήματα της υγείας των μεταναστών στην Ελλάδα. Πρόσφατες πρωτοβουλίες αναμένονται να συνεισφέρουν στη γενική γνώση σε σχέση με το μάλλον παραμελημένο θέμα της μετανάστευσης και υγείας στην Ελλάδα (IAPAD 2003; Laubacher- Kubat 2003).

Βιβλιογραφία για την κατάσταση της υγείας των μεταναστών και μειονοτήτων

Άρθρα στον ημερήσιο τύπο για την κατάσταση της υγείας των μεταναστών και μειονοτήτων